Του Δημήτρη Ζιώμα
Κοινή είναι η διαπίστωση ότι οι δραστηριότητες του τομέα της Κοινωνικής Οικονομίας δεν συναντώνται ιδιαίτερα αναπτυγμένες και οι όποιες προσπάθειες γίνονται τα τελευταία χρόνια από διάφορους φορείς προσκρούουν, μεταξύ άλλων, στην έλλειψη ενός κατάλληλου και ευέλικτου πλαισίου για τη θεσμική, διοικητική και χρηματοδοτική στήριξη των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνονται.
Με αυτό το σχέδιο νόμου εισάγεται το θεσμικό πλαίσιο μιας νέας μορφής ανάπτυξης επιχειρηματικότητας, της Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας, και θεμελιώνεται η έννοια της Κοινωνικής Οικονομίας. Με το νέο θεσμικό πλαίσιο δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για:
Σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου πραγματοποιήθηκε στις 01.02.2011 με θέμα τις υλοποιούμενες και σχεδιαζόμενες δράσεις για τη στήριξη της εργασίας και την αντιμετώπιση της ανεργίας, καθώς και το υπό κατάθεση σχέδιο νόμου για την κοινωνική οικονομία.
Η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Λούκα Κατσέλη παρουσίασε το σχέδιο νόμου για την κοινωνική οικονομία και τις δράσεις για την στήριξη της εργασίας.
Μπορούν να έχουν ανταγωνιστικές βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες ή να έχουν τους ίδιους στόχους με αυτούς του δημόσιου τομέα.
Πώς διαφέρουν;
Είναι γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, σε όλες σχεδόν τις ανεπτυγμένες χώρες, έχει σημειωθεί μια σημαντική ανάπτυξη του «τρίτου τομέα» της οικονομίας, του τομέα της «κοινωνικής οικονομίας».
Των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη & Ελπίδας Τσιτσιρίδη*
Ο θεσμός των Συνεταιριστικών Τραπεζών, ο οποίος εισάγεται στην Ελλάδα το 1994 με βάση το νομοθετικό πλαίσιο που δημιουργήθηκε το 1992 και στηρίχθηκε στο Νόμο περί Αστικών Συνεταιρισμών, έχει πλέον τη δική του θέση στην ελληνική τραπεζική αγορά, και κατ’ επέκταση στα γενικότερα οικονομικά δρώμενα της χώρας.
